Το Θωρηκτό Αβέρωφ θεωρείται το πιο ένδοξο και ιστορικό πλοίο του σύγχρονου Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού. Ναυπηγήθηκε στο Λιβόρνο της Ιταλίας την περίοδο 1909-1911 με την Ελλάδα να καταφέρνει να το αγοράσει την τελευταία στιγμή έναντι άλλων ενδιαφερόμενων χωρών, αξιοποιώντας τη διαθήκη του Εθνικού Ευεργέτη Γεωργίου Αβέρωφ (ο οποίος κάλυψε το 1/3 της προκαταβολής) και χρήματα από το Ταμείο Εθνικού Στόλου. Κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων (1912-1913) ως ναυαρχίδα του στόλου υπό τον Ναύαρχο Παύλο Κουντουριώτη, άλλαξε τις ισορροπίες στο Αιγαίο. Η ταχύτητα και η ισχύς πυρός του ήταν καθοριστικές στις νικηφόρες Ναυμαχίες της Έλλης (Δεκέμβριος 1912) και της Λήμνου (Ιανουάριος 1913), οι οποίες εγκλώβισαν τον οθωμανικό στόλο στα Δαρδανέλια και απελευθέρωσαν τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου. Τον Απρίλιο του 1941, με την κατάρρευση του μετώπου από τη γερμανική εισβολή, το πλήρωμα αγνόησε τις εντολές αυτοβύθισης και διέφυγε με το πλοίο στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, ενώ τον Οκτώβριο του 1944, ήταν το πλοίο που μετέφερε την εξόριστη ελληνική κυβέρνηση πίσω στην απελευθερωμένη Αθήνα. Το πλοίο παροπλίστηκε το 1952 και από το 1984, πλήρως αποκατεστημένο, βρίσκεται μόνιμα αγκυροβολημένο στη Μαρίνα Φλοίσβου (Τροκαντερό) στο Παλαιό Φάληρο όπου λειτουργεί ως Πλωτό Ναυτικό Μουσείο. Τον Ιούνιο του 2010, το ιστορικό θωρηκτό βρέθηκε στο επίκεντρο ενός τεράστιου σκανδάλου που προκάλεσε πανελλήνια κατακραυγή, όταν ο εφοπλιστής Λεωνίδας Πατίτσας και η σύζυγός του, παρουσιάστρια και πρώην Σταρ Ελλάς Μαριέττα Χρουσαλά, διοργάνωσαν δεξίωση στο κατάστρωμα του πλοίου. Αν και η εκδήλωση είχε εγκριθεί και παρουσιαστεί επίσημα ως ένα ναυτιλιακό γκαλά στο πλαίσιο της διεθνούς έκθεσης «Ποσειδώνια», στην πράξη εξελίχθηκε σε ένα λαμπερό, ανοιχτό after-wedding party, καθώς το ζευγάρι είχε παντρευτεί λίγες ημέρες νωρίτερα. Οι φωτογραφίες και τα βίντεο που διέρρευσαν στα μεσημεριανάδικα και την Espresso (τα... σόσιαλ της εποχής) με τους καλεσμένους να χορεύουν τσιφτετέλια στο κατάστρωμα και να ποζάρουν πίνοντας σαμπάνιες δίπλα απ’ τα ιστορικά κανόνια προκάλεσαν κύμα κατακραυγής που οδήγησε σε ΕΔΕ και την απομάκρυνση του τότε διευθυντή του Μουσείου.
Την ίδια στιγμή ο υπόλοιπος κόσμος βλέπει τον Αβέρωφ Νεοφύτου κάπως έτσι:
Ο κινηματογράφος «Αβέρωφ» ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1960 στο κέντρο της Αθήνας, επί της οδού Λυκούργου 3, λίγα βήματα από την πλατεία Κοτζιά και την Ομόνοια. Αρχικά υπήρξε μια εξαιρετικά κομψή, κλιματιζόμενη αίθουσα (οι θαμώνες συχνά το χαρακτήριζαν ως μια μικρογραφία του «Αττικόν») που λειτουργούσε ως σινεμά πρώτης προβολής. Ταυτίστηκε με τις μεγάλες εμπορικές επιτυχίες του εγχώριου κινηματογράφου, προβάλλοντας κατά κύριο λόγο παραγωγές της Φίνος Φιλμ και της Καραγιάννης-Καρατζόπουλος. Τις δεκαετίες '70-'80 με την κρίση των παραδοσιακών αιθουσών και τη σταδιακή υποβάθμιση του αθηναϊκού κέντρου, το «Αβέρωφ» ενσωματώθηκε στην περιθωριακή, λαϊκή κουλτούρα της Ομόνοιας καθιερώνοντας πολύωρες διπλές προβολές που συνδύαζαν σκληρό πορνό με ταινίες πολεμικών τεχνών (το περίφημο «Δύο έργα - Καράτε & σεξ» όλων των τσοντάδικων της χώρας εκείνη την περίοδο) πριν η πανδημία το απαλλάξει μια για πάντα απ’ τη μιζέρια του.
Ηθικό δίδαγμα: Αν φέρεις το βαρύ όνομα Αβέρωφ έχεις πάρα πολλές πιθανότητες να ζήσεις ένδοξες στιγμές ως πανίσχυρος, ο καλύτερα δικτυωμένος πολιτικός του νησιού, ο φόβος και τρόμος αντιπάλων και συμμάχων, η «αλεπού της Αργάκας» και «ο άνθρωπος που θα γινόταν βασιλιάς» πριν καταλήξεις παροπλισμένος, υλικό για πολιτικό και lifestyle κουτσομπολιά, να παίζεις ξύλο μέσα στο κόμμα σου, όταν δεν το πηδάς χωρίς σάλιο (το... καράτε και σεξ που λέγαμε). Κανείς δεν λέει ότι ξόφλησε, ότι πρέπει να αποσυρθεί στο κτήμα της Αργάκας να το παίζει Kevin Costner στο Yellowstone ή ότι δεν έχει πολιτικό μέλλον μετά την ήττα του ‘23. Όμως ακόμα κι αν είσαι στη ΔΗΣΥ της καριέρας σου, υπάρχουν πολλοί αξιοπρεπέστατοι τρόποι να παίξεις το τελευταίο σου χαρτί.
Και ο Αβέρωφ δείχνει να επέλεξε τον έναν -μακράν- χειρότερο
